Η θωράκιση των αεροπορικών μεταφορών απαιτεί επιτέλους πράξεις και όχι επαναλαμβανόμενες υποσχέσεις
Το πρόσφατο μεγάλο πρόβλημα στα συστήματα αεροναυτιλίας, η πρωτοφανής κατάρρευση του συνόλου της εναέριας κυκλοφορίας και ο διεθνής διασυρμός της χώρας μας ανέδειξαν για ακόμη μία φορά το κρίσιμο ζήτημα της ασφάλειας των πτήσεων, μέσα από ένα σύστημα που λειτουργεί στα όριά του, χωρίς εγγυήσεις αξιοπιστίας, καθώς και της παλαιότητας του χρησιμοποιούμενου εξοπλισμού, ο οποίος παραμένει απαρχαιωμένος, ευάλωτος και ανεπαρκώς συντηρημένος, παρά τις συνεχείς εκκλήσεις για αναβάθμισή του. Πρόκειται για ένα ζωτικής σημασίας πρόβλημα, το οποίο επανειλημμένα έχει τεθεί στον δημόσιο διάλογο με σαφήνεια και ένταση από τους εργαζομένους στον τομέα των αερομεταφορών. Επιπροσθέτως, έχει αναδειχθεί πλήρως και σε κοινοβουλευτικό επίπεδο με άσκηση μέσων κοινοβουλευτικού ελέγχου, αλλά και μέσα από τοποθετήσεις σε Επιτροπές και στην Ολομέλεια της Βουλής.
Δυστυχώς, οι όποιες κυβερνητικές απαντήσεις παραπέμπουν στην επίλυση του προβλήματος στο απώτερο μέλλον, με επαναλαμβανόμενες υποσχέσεις, παρουσίαση σχεδίων επί χάρτου και πλήθος «θα», τα οποία δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτά για μια κυβέρνηση που ασκεί εξουσία εδώ και επτά χρόνια, με τους αρμόδιους να μεταφέρουν τις ευθύνες στους προηγούμενους, παρόλο που ανήκουν στην ίδια παράταξη. Η κυβέρνηση οφείλει επιτέλους να αναλάβει την ευθύνη για τη διαρκή υποβάθμιση των συστημάτων ασφάλειας και να σταματήσει να παρουσιάζει μια πλασματική εικόνα «κανονικότητας». Άλλωστε, και στις αεροπορικές μεταφορές, όπως και σε όλους τους υπόλοιπους τομείς των μεταφορών στη χώρα μας, η κατάσταση τα τελευταία επτά χρόνια έχει επιδεινωθεί δραματικά, καθώς εκλείπει η αμεσότητα και η σοβαρότητα στην αντιμετώπιση. Για αυτό και είναι σημαντικό να υπάρξει άμεσα από πλευράς κυβέρνησης ειλικρινής αναγνώριση της αποτυχίας και επένδυση στον διάλογο με εργαζομένους, επιστημονικούς – κοινωνικούς φορείς και κόμματα, ώστε επιτέλους να μπει ένα τέλος στις καθυστερήσεις που υπονομεύουν την εμπιστοσύνη. Άλλωστε, οι τακτικές των μαθητευόμενων μάγων έχουν διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο στην επιδείνωση της κατάστασης.
Η αποκατάσταση της αξιοπιστίας της χώρας μας και του συστήματος εναέριας κυκλοφορίας προϋποθέτει τη δημόσια και υπεύθυνη ανάληψη ευθύνης για όλα όσα δεν έχουν γίνει στον τομέα των αεροπορικών μεταφορών. Η επαναφορά της εμπιστοσύνης πολιτών, εργαζομένων και διεθνών φορέων μπορεί να επέλθει μόνο εάν σταματήσει η επικοινωνιακή διαχείριση της αποτυχίας και τεθεί στο επίκεντρο του σχεδιασμού η άμεση υλοποίηση των αναγκαίων παρεμβάσεων. Η αναβάθμιση του εξοπλισμού αποτελεί αδιαπραγμάτευτη προτεραιότητα, συνδυαστικά με την αντιμετώπιση της υποστελέχωσης, που αποτελεί μία ακόμη εστία δημιουργίας έντονων προβλημάτων.
Δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό το να επαφίεται η επάρκεια του συστήματος και η αποφυγή δυσάρεστων καταστάσεων στον ανθρώπινο παράγοντα. Παρότι οι εργαζόμενοι όλων των κλάδων και όλων των ειδικοτήτων στα αεροδρόμια της χώρας επιδεικνύουν υψηλό επίπεδο επαγγελματισμού και υπευθυνότητας, ακόμη και υπό εξαιρετικά δυσμενείς συνθήκες, όπως στο πρόσφατο black out στο Κέντρο Ελέγχου Περιοχής Αθηνών – Μακεδονίας, δεν είναι «κανονικότητα» το σύστημα να κρατιέται χάρη στις υπεράνθρωπες προσπάθειές τους.
Επίσης, είναι πέρα από κάθε λογική και δεν μπορεί να σταθεί ως επιχείρημα η επίκληση σε έλλειψη επαρκούς χρόνου για να προχωρήσουν οι αναγκαίες αλλαγές, όταν πρόκειται για μια κυβέρνηση που ασκεί εξουσία εδώ και επτά χρόνια και είχε άπλετο χρονικό διάστημα στη διάθεσή της για να προβεί στις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις. Το γεγονός, όμως, ότι δεν τις προώθησε καταδεικνύει ανικανότητα και όχι στενότητα χρόνου.
Άλλωστε, αποτελεί ξεκάθαρη παραδοχή αποτυχίας των κυβερνητικών χειρισμών το γεγονός ότι οι αεροπορικές μεταφορές στη χώρα μας βρίσκονται υπό επιτήρηση από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το περιβόητο master plan επιβλήθηκε έπειτα από παραπομπές που θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί.
Το σχέδιο δράσης έχει χρονικό ορίζοντα υλοποίησης τον Δεκέμβριο του 2028, και αν τελικά γίνει πράξη εντός χρονοδιαγράμματος, αυτό θα σημαίνει ότι η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, παρόλο που είχε δύο θητείες στη διάθεσή της, απέτυχε να αναβαθμίσει τον τομέα των αεροπορικών μεταφορών στη χώρα μας. Όπως και σε πολλές ακόμη περιπτώσεις, υπάρχουν επτά χαμένα χρόνια, όμως, ο χρόνος για την επίλυση των μεγάλων προβλημάτων της πατρίδας μας δεν μπορεί να περνά ανεκμετάλλευτος. Για αυτό και απαιτείται η πολιτική αλλαγή να γίνει πράξη και να μπει τέλος στην περίοδο της αδράνειας και των αποτυχιών.